Pieter Neele's Blog

Forenzentrip Luang Prabang - Bangkok

pieterneele | 15 February, 2015 04:16

Een reeks trips de laatste twee jaar. Ben de tel kwijt. Van mijn pied-à-terre in Luang Prabang naar Bangkok. Om een goedkope Air Asia vlucht naar China te nemen of een vliegtuig naar Nederland, of om naar elders in Zuidoost-Azië door te reizen of vrienden in Bangkok te zien.

Het kan binnen 24 uur nu er een internationale bus rijdt van Luang Prabang naar Loei – vertrek om acht uur, overstappen op een nachtbus in Loei, aankomst in Bangkok om half zes. Maar meestal pauzeer ik een half of heel etmaal in Loei. Vast hotel, schoon en goedkoop. Op loopafstand van het busstation als ik weinig bij me heb. Maar dat is meestal niet zo. De opladers alleen al van laptop, smartphone, reserve mobiel, camera, elektrische tandenborstel, en alle bijbehorende apparaten.

alt alt alt

Onderweg in Laos kijk ik vanaf de brug bij Xayaboury naar de Mekong, en later naar de sliert Thaise vrachtwagens met beton die naar de bouwplaats van de dam in de rivier gaan. Ik bestel nasi bij de jongen in de bus die vooruit belt naar het restaurant zodat het eten klaar is als we stoppen voor de lunch. Ik zie het stadje Paklay waar je moest overnachten toen de internationale bus er nog niet was. Hier vandaan had je vijf verschillende songthaews en tuktuks nodig voor de laatste honderd kilometer naar Loei – leuke winderige ritten in die open vehikels. Ik zie het dorp Nam Xong waar Y. woonde, in de steeg achter de tempel op de oever van de Mekong. Ze woont in Thailand nu en als we de grens over zijn en ik van sim kaart ben gewisseld denk ik: ‘Zal ik bellen?’.

Een paar bekende gezichten onder de jongens van de Laotiaanse immigratie, voor sommige van hen ben ik ook een bekend gezicht. Geen vriendelijkheden aan de Thaise kant, geen onvriendelijkheden ook, terwijl de douane bagage doorzoekt.

Meestal slaap ik, in de nachtbus naar Bangkok. Bij aankomst op busstation Mochit, te vroeg om waar dan ook heen te gaan, drink ik lang koffie, altijd in hetzelfde stalletje. Dan zoek ik mijn weg naar het Nouvo City Hotel, voorheen New World Lodge en daar weer voor New World House, vertrouwde plek waar het me goed doet de mensen te zien die er al jaren werken, sommigen ken ik meer dan twintig jaar.

 

 
Accessible and Valid XHTML 1.0 Strict and CSS
Powered by LifeType - Design by BalearWeb